current games

 


- Noein -

Ας αρχίσουμε από την αρχή, αφού οι περισσότεροι δε ξέρουν ούτε περι τίνος πρόκειται. Πρόκειται για μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, με πολύ δόση romance, drama, μυστήριο και λίγο κομωδία. Δηλαδή περιέχει λίγο απ'όλα. Οι δύο βασικοί πρωταγονιστές, η Haruka και ο Yuu, συναντούν κατα τη διάρκεια μιας «επιδρομής» τους στο νεκροταφείο με τους φίλους τους και ενώ ψάχνουν να βρούν φαντάσματα, έναν περίεργο άνθρωπο με μια μαύρη μπέρτα ονόματι «Karasu», ελληνιστί «Κοράκι». Αυτός λέει στον Yuu το αινιγματικό "Εγώ είμαι εσύ", και από εκείνο το σημείο ξεκινούν όλα...


Ore wa omae da...

Η ιστορία περιπλέκει κβαντική φυσική, ταξίδια στο χρόνο, διαφορετικές πραγματικότητες, και άλλες εκπλήξεις... Η χρήση της κβαντικής φυσικής στο anime αν και στην αρχή φαίνεται να έχει κάποια βάση στο τέλος χάνεται εντελώς. Δεν ξέρω αν ο ίδιος ο Akane Kazuki (δημιουργός της σειράς) καταλάβαινε τι γινόταν σε μερικές στιγμές, προσωπικά πάντως από ένα σημείο και μετά σταμάτησα να προσπαθώ να εξηγήσω γιατί γινόταν το κάθετι και αφέθηκα στη "μαγεία"...

Η αλήθεια είναι ότι το anime «χαλάει» ίσως σε κάποιο σημείο μετά τη μέση σε θέματα πλοκής. Όμως μετά από λίγο παίρνει πάλι τα πάνω του, κάνοντας αυτή τη κάμψη να φαίνεται απλά σαν ένα "διάλλειμα", που δε μπορεί να χαλάσει την εικόνα του anime.


Haruka-chan <3

Γιατί πραγματικά αυτό το anime είναι μαγεία. Απ’όπου και αν το κοιτάξεις. Από πού να αρχίσω; Από τη καταπληκτική σκηνοθεσία; Ο Akane Kazuki πραγματικά ξέρει να φτιάχνει anime. Το απέδειξε και στο Escaflowne, που παρ'ότι πρώτη του δουλειά στο τομέα της σκηνοθεσίας, για πολλούς θεωρείται το καλύτερο anime της δεκαετίας του '90. Ξέρει να δημιουργεί σκηνές που σε γεμίζουν με συναισθήματα και σε συγκινούν. Η σειρά με έκανε να κλάψω τρείς φορές, και τις τρείς όχι λόγω του δράματος αλλά από τη συγκίνηση και τη συναισθηματική φόρτιση που μου προκαλέσαν διάφορες σκηνές.

Και οι σκηνές έχουν δημιουργηθεί πραγματικά με μαεστρία. Ο συνδιασμός του φοβερού voice acting, του animation και του script που έχει κάποιες φράσεις που σου μένουν στο μυαλό, προσφέρει σκηνές απίστευτης γοητείας και τελειότητας.
H ιδέα στην οποία βασίζεται το anime είναι πολύ έξυπνη, αν και ίσως όχι ιδιαίτερα πρωτότυπη. Η υλοποίηση είναι όμως άρτια. Εκτός από τη βασική ιδέα υπάρχουν και κάποιες άλλες ιδέες που έχουν να κάνουν με το χρόνο και υλοποιούνται σε ξεχωριστά επεισόδια, που πολλοί αποκαλούν «fillers χωρίς λόγο ύπαρξης», εγώ όμως διαφωνώ καθέτως. Ειδικά το επεισόδιο 16 που πολλοί δε καταλαβαίνουν την ύπαρξη του, εγώ το λατρεύω.


Από τις πιο μαγευτικές σκηνές του Noein.

Και πάμε στους υπόλοιπους τομείς... Το animation. Αν δεν θέλετε να κάψετε τα εγκεφαλικά κύτταρα σας με άχρηστες πληροφορίες που έχω συλλέξει μετά από απίστευτο βαθμό καψίματος, κάντε πως δεν υπάρχει αυτή η παράγραφος. Το Noein ήταν σ’αυτόν τον τομέα ένα "πείραμα" του studio Satelight. Τις περισσότερες φορές πέτυχε, μερικές όμως απέτυχε. Η Satelight αποφάσισε να δώσει μεγάλη ελευθερία στους animators, έτσι μαζεύτηκαν πολλοί νέοι ταλαντούχοι animators, εκτός απ' αυτούς όμως ήρθαν 2 από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, ονόματι Norio Matsumoto (μάχη Sasuke vs. Orochimaru στο επεισόδιο 30 του Naruto, μάλλον η καλύτερα animated μάχη σε όλο το anime) και Satoru Utsunomiya (διάφορα animations από anime όπως Akira, Fullmetal Alchemist, X, Beck, κ.α.). Όπως καταλαβαίνετε οι μάχες στο anime είναι απίστευτες, και πρόκειται ίσως για κάποιες από τις καλύτερες (σε θέμα animation) μάχες που έχουν εμφανιστεί σε tv σειρά. Απλά πρέπει να δείτε το επεισόδιο 12. Δυστηχώς όμως πολλές φορές το animation φαίνεται μισοτελειωμένο επειδή είναι ίσως "υπερβολικά φιλόδοξο για μια tv σειρά." Για παράδειγμα στο τελευταίο επεισόδιο, φαίνεται σε μερικά σημεία ότι πολλά animations δε πρόλαβαν να ολοκληρωθούν στην ώρα τους. Το καλό είναι ότι πιθανότατα θα τα δούμε ολοκληρωμένα στην έκδοση του dvd. Επίσης, υπάρχει το 3D, το οποίο μισώ σε όποιο anime υπάρχει (εκτός του Karas). Η άποψη μου ήταν ότι τo anime θα φαινόταν πολύ καλύτερα χωρίς αυτό, και μερικές επιλογές όπως το να είναι 3D το σπίτι της Haruka με ξένισαν, αλλά όπως είπε ο Akane Kazuki σε μια συνέντευξη του ήταν καθαρά δική του επιλογή.

Στο να επιτευχθεί αυτού του επιπέδου animation βοηθάνε και τα character designs. Δημιουργημένα από τον Takahiro Kishida, που έκανε τα char. designs στο Lain (γι' αυτό η Haruka έχει πολλές ομοιότητες με τη Lain στο σχεδιασμό), είναι ίσως υπερβολικά απλά και δε "θυμίζουν" πολλές φορές anime. Αυτό γινόταν για χάρη του animation, πρόσφεραν ευκολία στους animators. Προσωπικά βρίσκω τα περισσότερα, εκτός ίσως από κάποιες εξαιρέσεις, πολύ "έξυπνα" σαν designs, για παράδειγμα του Karasu. Δυστηχώς, λόγω της ελευθερίας που υπήρχε στους animators, ο καθένας αποφάσιζε να σχεδιάσει τους χαρακτήρες σε κάποια σκηνή όπως ήθελε αυτός. Έτσι έχουμε πολλά αλλαγμένα σχέδια στους χαρακτήρες, ή μερικές φορές παραμορφωμένους χαρακτήρες. Αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί με την ύπαρξη καλύτερου "ελέγχου", όμως ήταν αδύνατο για tv σειρά λόγω των χρονικών ορίων.


«Άραγε η γάτα στο κουτί είναι ζωντανή ή νεκρή;»
Η απεικόνιση του παραδόξου της «Γάτας του Σρέντινγκερ» για πρώτη φορά σε anime! Quantum physics ftw!

Προχωράμε στο ηχητικό μέρος. Η μουσική. Απλά εκπληκτική. Από τα πιο ελαφριά κομμάτια με κωμικό χαρακτήρα, στα βαριά και στα επικά κομμάτια που σου έκοβαν την ανάσα. Ίσως το Noein να μην ήταν αυτό που είναι χωρίς τη μουσική του. Το OST είναι σίγουρα από τα καλύτερα που έχω ακούσει, και δε το λέω επειδή το Noein είναι το αγαπημένο μου anime σε καμία περίπτωση. Η μελωδία του Mirai no Haruka (Η Haruka του μέλλοντος) θα μου μείνει για πάντα χαραγμένη...

Τα τραγούδια. Η αλήθεια είναι ότι εδώ το Noein δεν έχει παρουσιάσει κάτι ιδιαίτερο. Το OP και το ED, αν και ωραία τραγούδια, δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο, αντίθετα με την υπόλοιπη σειρά που είναι ιδιαίτερη.

Τα ηχητικά εφφέ. Ένα ακόμα σημείο στο οποίο το Noein διαπρέπει. Η λεπτομέρεια σε κάθε εφφέ είναι απίστευτη, και αυτά υπάρχουν παντού, πραγματικά παντού.


15 χρόνια μετά...

Το voice acting. Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δε συμπάθησα ιδιαίτερα τη φωνή της Haruka. Είναι η ίδια seiyuu (voice actor) που έκανε τη φωνή της Hagu από το Honey & Clover, την οποία μισώ πραγματικά. Όμως στο Noein ξεπέρασε τον εαυτό της, και πρόσφερε ερμηνείες σε πολύ καλύτερο επίπεδο. Οι ερμηνείες όμως των άλλων πρωταγονιστές, είναι φοβερές. Η φωνή του Karasu, αν και βαριά, σε κάνει να τον συμπαθήσεις από την αρχή. Οι Ai και Isami, δίνουν ρέστα. Ειδικά σε μια σκηνή στο επεισόδιο 22 οι ερμηνείες ήταν απίστευτα καλές, και σε συνδιασμό με το πολύ καλό script μας έδωσαν ίσως τη πιο συγκινητική στιγμή ολόκληρου του anime. Γενικά όλες οι ερμηνείες ξεπερνούσαν κατά πολύ το μέτριο, και φαινόταν ότι οι seiyuu έβαζαν τα δυνατά τους κάθε φορά και έκαναν αυτό που έκαναν με μεράκι.

Το Noein είναι ένα anime με μεγάλη αξία. Δε περιμένω να αρέσει σε όλους όπως άρεσε σε μένα, αλλά πιστεύω πως αν κάποιος ξεπεράσει όποιο πρόβλημα έχει με τα character designs του ή άλλους τομείς στους οποίους το Noein επιχηρεί να κάνει κάτι διαφορετικό, και το καταφέρνει. Akane Kazuki, σ’ευχαριστώ.

Το «Girisha no Otaku» εμφανίζεται στο animΕΛ_ΛΑΣ με την άδεια του συγγραφέα του.
Περισσότερα στο: http://girishaotaku.wordpress.com/

(06-10-2006)

⇑πάνω⇑